در گیلان آنقدر پروژه رها شده و نیمه تمام ورزشی وجود دارد که باید از مدیرکل جدید ورزش و جوانان استان تقاضا کنیم تا اطلاع ثانوی از تعریف پروژه جدید خودداری کند و فقط به فکر تکمیل و افتتاح پروژه های نیمه تمام باشد، اخیرا وزارت ورزش هم راهکارهایی برای اتمام این پروژه ها یافته هست از همین رو به آقای مهربان باید گفت؛ کلنگ را فراموش کند و دل به قیچی بسپارد.

خط اول: “پروژه‌های نیمه تمام” همیشه یکی از معضلات اصلی دولت‌ها بوده، پروژه‌هایی که اغلب با کارکردی تبلیغاتی و بدون برنامه و توجیه اقتصادی کلنگ خورده اند و بعد از مدت‌ها تبدیل به مخروبه‌هایی شدند که میلیارد‌ها تومان از بودجه دولت را بلعیده و هیچگونه خروجی نداشته اند. اما دولت وفاق از این قاعده مستثنی بوده و کمتر کلنگی بر زمین زده است، این مهم نه بخاطر پرهیز از کار تبلیغاتی و هوشمندی مالی؛ بلکه بخاطر شرایط سخت اقتصادی که جنگ بر ما تحمیل کرده، بود، وگرنه این دولت هم همان فرمان دولت های قبل را پیش می گرفت.

طی آخرین آماری که معاون اجرایی رییس جمهور سال قبل اعلام کرد حدود 70 هزار پروژه نیمه‌تمام عمرانی در کشور وجود دارد که برای تکمیل آنها به بیش از 650 هزار میلیارد تومان منابع مالی نیاز است، یک مقام دولتی در وزارت ورزش هم گفته بود؛ از این میزان طرح های نیمه تمام در کشور، حدود ۴۵٠٠ پروژه، ورزشی است که تکمیل آنها ۴٠ هزار میلیارد تومان بودجه لازم دارد. (این امار پیش از آغاز جنگ تحمیلی سوم محاسبه شده بود) اما عدد و رقمی که استاندار گیلان ماه پیش درخصوص پروژه های نیمه تمام استان اعلام کرد بسیار وحشتناک تر و عجیب و غریب بود، دکتر حق شناس هفدهم مرداد در جمع خبرنگاران گفت که برای تکمیل صدها (حدود 420) پروژه نیمه تمام در استان به 185هزار میلیارد تومان بودجه نیازمندیم، عددی غیرعقلانی که به تنهایی بودجه یک سال کشور است و اینگونه است که ناتوانی در تامین ان عمر پروژه های نیمه تمام در ایران را به بیش از دو دهه می رساند؛ اما چقدر از این آمار عجیب و غریب، مربوط به پروژه های نیمه تمام ورزشی گیلان است.

پروژه های نیمه تمام ورزشی گیلان در خواب سنگین

گفته می شود در گیلان حدود 40 پروژه نیمه تمام ورزشی وجود دارد که امروز برای تکمیل آنها شاید به حدود پنج هزار میلیارد تومان بودجه نیاز باشد (تاکید می کنم “امروز” چون باتوجه به شرایط اقتصادی ویژه این روزها اگر این پروژه ها فرسایشی شوند بلاشک فردا با رقم سرسام آور دیگری روبه رو خواهیم بود) این درحالی است که کل بودجه استان گیلان برای مثال در سال 1403، طبق گفته های استاندار گیلان پنج هزار میلیارد تومان بوده که در خوشبینانه ترین حالت ممکن است پنجاه درصد آن تحقق یابد، با این شرایط تکمیل حدود 40 پروژه نیمه تمام ورزشی در گیلان شاید 40 سال طول بکشد.

شاهد مثال هم پروژه هایی مثل سالن ورزشی لسکوکلایه آستانه اشرفیه است که از سال 92 بدون کار کارشناسی بر روی زمین بدون سند کلید خورد و تا همین چند ماه پیش امکان تزریق بودجه به آن نبود؛

یا سالن ورزشی سیاهورزان انزلی که از سال 93 کلنگ خورد و پس از اجرای فونداسیون و سوله بنا به دلایل نامعلوم بیش از ده سال تعطیل شد تا اینکه اخیرا همت بر تکمیل آن گرفته شد

یا چمن مصنوعی زمین تمرین مجموعه ورزشی سردار جنگل رشت که از سال 91 در مرحله اجرا قرار گرفته بود،

این لیست ادامه دارد؛ استخر شنای کوثر مجموعه ورزشی یادگار امام رشت که از سال 93 تخریب شد و توان بازسازی آن ظاهرا وجود ندارد،

همچنین است سکوهای مجموعه ورزشی شهید عضدی رشت که سال 96 تخریب شد و دیگر یارای بازسازی آن نیست،

سالن سنگ نوردی رشت نیز که سال 97 کلنگ آن خورد و دیگر خبری از کار اجرایی در آن نشده و عملا مهر تعطیل بر پیشانی آنها حک شده است.

سالن ورزشی روستای چینی جان رودسر هم از سال 93 کلید خورده بود و کار خاصی در آن انجام نشده است.

استادیوم ورزشی رستم آباد که بعد از 19 سال تعطیلی، بالاخره این روزها استارت خورده بود باز با وقفه مواجه شده است.

زمین ورزشی تنیان صومعه سرا هم علیرغم اینکه بعد از هشت سال، بیش از نود درصد پیشرفت فیزیکی داشته است اما بنا به دلایلی به سرانجام نرسید و تعطیل شد، در صومعه سرا سه پروژه دیگر به نام سالن ورزشی روستاهای نوخاله، پشتیر و مرکیه هم ظاهرا به فراموش خانه اداره کل ورزش و جوانان استان گیلان سپرده شد، چراکه تاکنون کار عمرانی قابل عرضی در آن انجام نشده است.

سالن 1200 نفره فومن و سالن روستای رودپیش به ترتیب در سالهای 91 و 94 کلنگ خورده اند اما جز پی کنی اتفاق دیگری در آن نیفتاده و عملا تعطیل شده اند، استادیوم پنج هزار نفره سنگ بیجار را نیز باید به این لیست اضافه کرد که از سال 1386 رد پای انسان در زمین مورد نظر پیدا نشد. سالن ورزشی روستای ماکلوان هم می رفت به این لیست اضافه شود اما خوشبختانه پس از نوزده سال شنیده شده برای بهره برداری آماده شده است.

در لنگرود نیز سال 97 بدون انجام کار کارشناسی دو پروژه بزرگ در این شهرستان کلیک خورد که هر دو امروز متوقف شده اند، سالن ورزشی خالکیاسر و سالن ورزشی روستای ملاط که امروز پس از صرف هزینه های قابل توجه از بیت المال عملا متوقف شده اند.

اما این لیست اینجا خاتمه پیدا نمی کند، پروژه های فوق طرح هایی با عمر تقریبا یک دهه و بالاتر بودند، پروژه های بسیاری با عمر کمتر وجود دارند که اگر با همین فرمان جلو برویم پربیراه نیست که به زودی به لیست آثار باستانی سازمان میراث فرهنگی اضافه شوند.

به این پروژه ها باید مرمت و بهسازی استادیوم های بزرگ گیلان همچون سردار جنگل رشت و سیروس قایقران انزلی و پوریای ولی تالش و وحدت آستارا را نیز اضافه کرد. سازه های مستهلکی که اگر یک روز طرح بهسازی آنها به تاخیر بیفتند خود به به یک چالش جدید تبدیل می شوند و شاید هم شده اند.

ظلم به گیلان در «نشان دار کردن» پروژه های ورزشی

دو سال پیش در گزارشی با عنوان «کلنگستان» که به پروژه های نیمه تمام ورزشی استان گیلان اختصاص داشت راه حل خروج از این بحران را بهره گیری از توان بخش خصوصی اعلام کردم موضوعی که به تازگی مورد توجه وزارت ورزش هم قرار گرفت و در نشستی که با مدیران سازمان امور مالیاتی کشور داشتند قصد دارند از طرح «نشان‌دار کردن مالیات» استفاده کنند.

طرح نشان‌دار کردن مالیات‌ها از نوآورانه‌ترین برنامه‌های سازمان امور مالیاتی است که در آن، مؤدیان می‌توانند محل هزینه‌کرد مالیات خود را انتخاب کنند. این طرح به مؤدیان اجازه می‌دهد مقصد و محل هزینه‌کرد مالیات خود را از میان پروژه‌های زیربنایی همچون ساخت مدرسه، بیمارستان، راه‌سازی، شبکه‌های آبرسانی، سالن های ورزشی و دیگر طرح‌های توسعه‌ای انتخاب کنند.

مثلا شرکت های بزرگ گیلان همچون فولاد و پگاه و غیره با خیالی راحت می توانند مسیر مالیات خود را تکمیل پروژه های نیمه تمام ورزشی استان انتخاب کنند تا هم مالیات خود را پرداخت کرده باشند و هم مانع از خروج این سرمایه تقریبا هنگفت از گیلان شوند و در همین استان برای یک خدمت عمومی استفاده گردد.

رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور هم در نشست با وزیر ورزش طرح نشان دار کردن مالیات را یکی از ظرفیت های مهم برای تامین اعتبار مورد نیاز طرح های ورزشی برشمرد و گفت: در طرح نشان دار کردن مالیات منابع قابل توجهی به حوزه ورزش اختصاص یافته است. به گفته او در سال جاری، ۱۲۳ پروژه با اعتباری بالغ بر ۱۷ هزار میلیارد ریال برای حوزه ورزش و جوانان پیش بینی شده است.

اما متاسفانه سهم گیلان در این میان بسیار ناچیز است و تنها سه پروژه سالن ورزشی تختی لاهیجان، استادیوم سیروس قایقران انزلی و سالن وزنه برداری آستانه اشرفیه که هر سه فعل حال در مسیر بهره برداری هستند و تنها نیاز به مرمت و بازسازی و بهسازی دارند در لیست پروژه های نشان دار مالیات قرار گرفته اند.

ای کاش در مسیر انتخاب پروژه های نشان دار ورزشی برای گیلان دقت نظر بیشتری صورت می گرفت تا از سیل پروژه هایی که خواب سنگین دارند کاسته شود اما مثل همیشه در سایه غفلت متولیان امر باز هم به گیلان ظلم شد.

ورودی اداره کل؛ یک استثنا

همیشه یک استثنا وجود دارد، اگرچه به ابراهیم مهربان توصیه کردیم کلنگ را فراموش کند و دل به قیچی بسپارد اما کلنگ یک بازسازی در ساختمان اداره کل ورزش و جوانان گیلان در خیابان نامجوی رشت بسیار واجب به نظر می رسد و ان گسترش و توسعه (بزرگ تر کردن) درب ورودی اداره کل است. اگر دقت بیشتری به عمل آورید می بیند درب ورودی این اداره کل مهم که محل تردد چهره های شناخته شده ورزشی استان و کشور است بسیار تنگ و باریک است و در شان پهلوانان و قهرمانان این دیار نیست که دولا پهنا وارد ساختمان شوند، امید است مهربان که خود نیز از قهرمانان سنگین وزن! کشتی بوده به این مهم توجه کند و یک ورودی در شان این اداره کل بسازد.